A COVA DO LAMEIRO

VOLTANDO A PUBLICAR: "A MIÑA FAMILIA"

2010-02-17T16:43:00.004+01:00

Tal día coma hoxe, ou coma calquer outro, comezaba a andadura deste pequeno lar de ideas soltas que chamo "A COVA DO LAMEIRO" ( lameiro son eu :P ). Comecei con moitas ganas, intentaba publicacións diarias, interesantes, ideas que forxaba esta cabeciña xa con entradas. Pero os ánimos decaen, aparecen outros intereses que te afastan do "proxecto"e deixas de publicar, non por falta de ideas (son moitas as que bulen pola miña atribulada cabeciña) senón mais ben falta de tempo.TEMPO: magnitude física que permite ordear a secuencia dos sucesos, establecendo un pasado, un presente e un futuro.E tal como se define, últimamente o meu tempo só é pasado, porque teño "hipotecado" ata o futuro. Non me entendades mal, ese tempo do que dispoño, aparte do estrictamente necesario que lle cedo á empresa que me paga por el, téñoo adicado ó meu outro "proxecto" non-online, a MIÑA familia.Dígoo con letras ben grandes, e cunha fachenda que me enche a boca e o peito. A MIÑA FAMILIA. Digo miña e digo que é o meu proxecto, pero en realidade agora é un proxecto de dous, e dende fai algúns meses de tres.Supoño que o comezo de toda familia é así, cun proxecto que comparten dúas persoas, e a forza de aportar amor, cariño, comprensión, tempo e amor repetidas veces :) ...acabas forxando unha familia. É o meu caso, algo que me acaparou estes últimos anos e que me fai levantarme cun soriso todas as mañáns. Podo decir agora que o conseguín, formar a miña familia e sentirme feliz por tela.Dende agora, seguirei compartindo as ideas desta atribulada cabeciña nesta penúltima morada que creei para elas, pero comprendede que non sempre o farei coa asiduidade que debería. Adicado ós meus dous grandes amores Uxía e Aida.

¿Compartes Piso?

2007-03-05T23:34:00.000+01:00

Sempre considerei que cando non se vive só débense respetar unhas normas de convivencia. Unhas simples liñas de comportamento que nos axuden a levarnos ben coa xente coa que compartimos o espacio e nos permitan disfrutar e manter ese espacio, son suficientes para asegurar unha convivencia longa e pracenteira:
- Manter limpo o noso "cuarto".
- Compartir as tarefas de limpeza.
- Manter os "gastos comúns" baixos.
- . . .
Este tipo de normas serven dende fai moitos anos a montóns de xente que por diferentes motivos comparte piso ou casa. E agora plantexo a miña reflexión: ¿Por que non se poden aplicar estas normas á convivencia entre toda a humanidade?
"Como vivir sin acabar con el planeta. Manual para jóvenes inquietos y adultos preocupados" é unha moi boa recoplicacion de certas normas que nos axudarán a levar unha convivencia mellor entre todos os que compartimos este planeta. Lédeo e reflexionade igual que o fago eu, entre todos podemos facer que este espacio que compartimos se manteña vivo durante moitos anos.

Curiosidades "mundiais"

2007-02-13T23:42:00.000+01:00

Curioso enlace no que se pode averiguar cal é a túa "Pisada Ecolóxica". É dicir, cantos recursos naturais consume o teu estilo de vida.
Tamén curioso resulta darse conta do pouco que lle queda ó noso planeta de continuar a vivir como vivimos. Consumimos demasiados recursos.
Por certo, unha vez feito o test, averigüei que se todo o mundo vivise consumindo o mesmo que eu necesitaríamos 2,5 planetas para abastecernos. Canto che sae a ti¿?

FOOTPRINT

Apagón fronte á "Extenuación" da Terra

2007-01-31T23:24:00.000+01:00

Centos de anos de expolio de recusos naturais deron como resultado o cambio climático que estamos a sufrir. Un "cambio" que se debe recoñecer e afrontar canto antes.
Dende esta pequena última morada de ideas quérome sumar á iniciativa de L'alliance, o grupo ecoloxista francés. Dende a súa páxina propón un apagón que se celebrará mañán xoves 1 de Febreiro entre as 19:55 e as 20:00. O apagón supón a desconexión de todos os aparatos que dependan da rede eléctrica. Deste xeito conseguirase un dobre obxectivo:

- Chamar a atención, e concienciar á poboación sobre o gran problema que supón o despilfarro enerxético que estamos a levar a cabo.
- Observar o aforro enerxético que suporía o apagón (e a conseguinte perda de ganancias das "enerxéticas").

Para máis información remítote á páxina de L'alliance

The Saga Begins

2006-05-29T00:42:00.000+02:00

Non hai nada como unhas risas para rematar un bo domingo. Disfrutade do vídeo non ten desperdicio.

Historia de Mediodía

2006-05-25T23:53:00.000+02:00

A suave luz do solpor enche o ceo da comarca celta, e de entre os perennes habitantes das fragas xorde o ser da nosa lenda. Envolto das sedas que a nai natureza lle deu e que a auga que molla a terra se encargou de tinguir de verde, encárgase de coidar a vida que envolven as árbores. Voa coa gracilidade das volvoretas pola fraga. Espreitando delicadamente ós animais que a comparten, iluminándoos coa luz que ela mesma desprende. Esa que só coñecen os homes que ven o ceo dunha noite despexada, a das estrelas.
Os que chegaron a vela cren que é unha fada. Outros, incrédulos, din que é un vagalume. Pero só os druidas saben que en realidade é o "Espírito da Fraga".
Ela encárgase de velar pola vida da fraga, e de facerche ver o fermoso da natureza cada vez que a visitas. Métese no fondo do teu corazón e faille sentir paixón pola vida, e tranquilidade cando a fraga de rodea.
A próxima vez que estés en plena natureza, fai coma min, e deixa que o "Espírito da Fraga" lle faga latexar ó teu corazón por ti.

Adicada á miña Alma, á miña Ideoloxía, á miña Deusa e ó meu Amor

A voltas coa SGAE

2006-05-17T00:03:00.000+02:00

Teño dúas cousas moi claras nesta vida. A primeira é que a igrexa é a maior multinacional montada a apartir dunha mentira, e a segunda é que a SGAE está a seguir os pasos da igrexa.
Neste momento atópase disfrutando dos anos dourados da "inquisición", pero neste caso as fogueiras non están permitidas (ese é terreo do SEPRONA), agora cambiaron as torturas por "cánons" e "diezmos obrigatorios".
Esta entrada no Blog ven a colación de outra publicada na páxina de Miguel Ángel Payeras, a cal demostra que as miñas teorías sobre a "evanxelización" da SGAE son correctas. Disfrutade da lectura, hoxe, día das letras galegas

"THE KETCHUP EFFECT"

2006-03-19T20:00:00.000+01:00

Vale, é domingo pola tarde e abúrrome, pero esto de navegar pola web sin rumbo fixo pode levarte a atopar "xoias" coma esta.
Este pequeno "sketch" pertence a unha película sueca chamada "HIP HIP HORA!" (ou como reza a traducción inglesa - "The Ketchup Effect"), dirixida pola directora novel Teresa Fabik, e protagonizada por Amanda Renberg (Sofie) e Björh Kjellman (Krister).
Na película cóntase a vida dunha preadolescente Sofie de 13 anos e das súas dúas mellores amigas, que se enfrentan ó cambio de comezar o que sería o equivalente español do instituto. Ansiosas de vivir e experimentar o que supón a adolescencia, deciden acelerar o proceso de adaptación a esta nova etapa e ir as clases de aprendizaxe rápido que supoñen as festas de instituto.
Facerse coñecer entre o público masculino e pode que ata atopar un mozo, era o ideal de aprendizaxe das rapazas. Pero para unha inexperta xove, algo tan complicado coma os mozos e o "sexo" pode resultar... perigoso :)

LOCA FM - 88.2 FM (Coruña)

2006-03-15T23:42:00.000+01:00

Un dos meus grandes descubrimentos dos últimos meses, unha emisora na que se pode escoitar boa musica DANCE durante todo o día, algo que polo menos eu botaba en falta (Imposible non recordar os tempos nos que DJ MAGIC "cabalagaba" sobre as ondas :) )
De entre a programacion que se pode escoitar eu destacaría dous programas en concreto, os conducidos e "mezclados" por dous grandes DJ's españois, DJ NANO aka Jose Cobo en "ONE MOMENT IN THE SKY" e DJ NEIL en "LA COSA NOSTRA".
Só vos recomendo que se podedes que a escoitedes, polo menos ós que vos guste este tipo de música (iso vai por ti Martín)

Enlaces interesantes:

"LA COSA NOSTRA" - Enlace á páxina do programa de DJ NEIL

"ONE MOMENT IN THE SKY" - Enlace á páxina do programa de DJ NANO (podedes descargarvos as tremendas sesións deste home, vale a pena)

THE SIMPSONS

2006-03-09T23:07:00.000+01:00

Poucas series conseguen igualar a maratoniana carreira destas irreverentes persoaxes norteamericanas.
Pouco queda xa daquel primeiro episodio no que Matt Groening criticaba a sociedade norteamericana dando vida a un estereotipo de familia. A vida e actos de todos os persoaxes da serie foron mudando ó lonogo do tempo. Pero ninguén se atrevera nunca a intentar transladar a serie a un formato máis "real"...ata agora.
Descoñezo a identidade do autor ou autores da curtametraxe, pero a fidelidade coa que reproduciron a famosa serie é digna de ser vista..... e si, declárome abertamente seguidor asiduo dos seus máis que repetidos capítulos.

O FUTURO QUE NOS AGARDA

2006-03-06T23:15:00.000+01:00

Os que me coñecen saben de sobras que son un apaixoado da tecnoloxía, é dicir un FRIKI TECNOLÓXICO. Así que me paréce que o máis adecuado é que a miña bitácora mostre parte das miñas paixóns e da miña persoalidade.
Con este "post" espero comezar un novo avance nesta bitácora e ampliar un pouco máis a temática "retratista" dos anteirores.
Esta pantalla que vos presento foi patentada por Apple (si, a mesma dos IPOD). En principio non debería ser ningunha noticia de relevancia que unha empresa patentase unha pantalla táctil, o que sí é noticia é que sexa unha pantalla multi-táctil. É dicir, é unha pantalla que é sensible a múltiples contactos simultáneos, algo que en principio non parece demasiado relevante, pero que analizado con calma nos fai ver que abre múltiples posibilidades.
.

Cambio de Oficina

2005-12-18T22:49:00.000+01:00

Recoñezo que a tarefa de actualizar o meu Blog cada vez estase a converter en unha tarefa máis complicada, pero... nada é imposible se pos empeño en levalo a cabo.
Estas fotos levan tempo esperando a saír, e merecen estar expostas na rede, máis aínda agora, que esta xente coa que agradezo traballar, ten a dura tarefa de mudarse de oficina, e de xefes. O "traballador" da oficina é David (un saúdo meu) e o currante do chuvasqueiro é Luis durante o curso de "selado de tubos" ó que asistimos un día de auga.(por certo o dos "dedos" é Antonio)

REVIVAL SESSION (Intentémolo de novo)

2005-11-09T22:18:00.000+01:00

a ver se desta damos actualizado a páxina polo menos unha vez á semana

TRABALLANDO NA MELLORA DO SITIO

2005-08-17T23:55:00.000+02:00

ESTO É UN DESASTRE NON HAI MANEIRA DE QUE O DONO DESTE BLOG ACTUALICE AS PÁXINAS

Día de Voda

2005-05-18T23:52:00.000+02:00

Día de Voda, un día para celebrar a unión dunha parella de bos amigos...Pero tamén é un día para reflexionar, un día para despertar e darse conta de ata que punto medrache.
Séntaste no banco da igrexa, igual que en calquera outra celebración, e en un pequeno instante mentras contemplas a esa parella dándose o "si quero", na túa mente rememóranse todos eses instantes da túa vida que te foron levando hacia o punto no que te atopas agora, a túa madurez (ou polo menos o camiño hacia ela). Unha madurez que posiblemente ti non buscaches, e ata ó mellor non querías, pero ahí está, con todo o seu peso cargado sobre os teus hombreiros. Traballo, parella, problemas... canto cambiamos dende que éramos pequenos e as únicas preocupacións que rondaban as nosas desentrenadas mentes eran a "hora da menrenda" e o que pasaría no seguinte episodio de " As bolas Máxicas"... Pero ó fin e ó cabo, toda persoa en algún momento da súa vida, medrou, madurou e seguiu adiante, e non por eso se detivo o Universo.
Pode que para min a vida agora vaia a unha velocidade un pouco "inadecuada", pero non creo que o Universo vaia a facer unha excepción conmigo e se pare, así que collamos coas dúas mans as rendas deste cabalo desbocado no que nos montamos e sigamos cabalgando. Aínda nos queda moito camiño por percorrer, fagámolo como o fixemos ata agora e a ver que pasa :)

(A última parte está en plural, pois considero que un camiño compartido con persoas apreciadas é un camiño máis facil de percorrer, Un Gran Saúdo a TODOS/AS)

Despedida de Solteiro

2005-05-08T12:31:00.000+02:00

Xuntar a un grupo de tíos e logo decirlles que hai que facer unha "exaltación da condición de solteiro", é motivo suficiente par conseguir que a cousa se desmadre o suficiente para acabar coas pintas que se acabou...

Cumpreanos 2005

2005-05-08T12:21:00.000+02:00

Din que o medio século de vida é unha data para recordar, pero tal como eu o vexo e tal como se presenta a esperanza de vida, calquer data é boa para recordar, sempre que se pase en boa compaña. O 22/04/2005 cumprín 25 anos (que ben soa iso)

posdata: O da esperanza de vida que llo digan a miña avoa que ahí a tendes con 92 anos :) Un Saúdo avoa

A Máquina (de mallar)

2005-05-08T12:18:00.000+02:00

Pareceume orixinal a foto....Propia da "MaxiTuning" ja ja ja ja ja.

Comilona

2005-04-27T23:51:00.000+02:00

Din que as hambueguesas e Sandwiches forman parte da chamada "comida de plástico" pero pódovos asegurar que ésta comida de plástico non tiña nada. Como podedes comprobar o tamaño das hamburguesas é considerable ;) . Éste foi un dos gratos recordos que nos trouxemos das rúas de Ribadavia, un lugar que merece a pena ser visitado.

Os Mosteiros

2005-03-27T00:50:00.000+01:00

Aínda que me considero unha persoa "non crente" (no sentido cristián da palabra) sempre sentín admiración polos templos e construccións eclesiásticas, parécenme unha das expresións artísticas e arquitectónicas máis grandes e vistosas. Nesta semana santa puiden disfrutar duns cantos exemplos deste arte situados na riveira sacra (unha paraxe digna de ser visitada e disfrutada con calma).
Aqui deixo un par de mostras. O Claustro de un dos mosteiros visitados, e unha vista de outro situado en soitario nuha das riveiras excavadas durante anos polo Sil.

O Infiltrado

2005-03-20T11:23:00.000+01:00

Usando as miñas dotes de camuflaxe conseguín misturarme coa multitude e invadir un recinto vixiado, coma o mellor dos espías en algunha misión secreta, o "Infiltrado" da convención.

Mereceu a pena aínda que so fose para pasar un tempo alí dentro, o ano que ven intentarei asistir...pero sen camuflaxe.

Posdata: Gracias os "Topos" pola axuda prestada.

Lugares curiosos

2005-03-20T11:06:00.000+01:00

Despois de anos de evolución urbanística, de monumentos e construccuións históricas demolidas para facerlle sitio ós "prolíficos xigantes de cemento e metal", cando atopas algo como isto non podes facer máis que sorprenderte. Un pequeno pasadizo sobrevive no centro dun pobo.
Seguro que antigamente serviu de paso a moita xente, hoxe tan só sobrevive como un recordo, usado tan só polos escasos viandantes que poboan as rúas do barrio no que se atopa.

I N D I T E X

2005-03-20T10:27:00.000+01:00

Parece mentira, pero ahí está, unha das meirandes empresas do mundo, e está en Galicia, concretamente no Polígono Industrial de Sabón.
En este edificio só hai oficinas (non conseguín ver a Amancio Ortega), o resto do complexo fórmano 5 naves repartidas arredor del e comunicadas con Km de túneles subterráneos por onde circulan as prendas de roupa.

E pensar que todo isto partiu dunha tenda de camisas na r/Juan Flórez...

Ver cousas así anímante a pensar en montar o teu propio negocio e medrar no mundo empresarial....despois recordas o teu traballo, a túa nómina, e espertas... e recordas que ti non es Amancio Ortega :)

Semana Santa

2005-03-18T23:56:00.000+01:00

Son as 4:30 da tarde, do Venres 18 de Marzo, a semana santa non fai máis que comezar, e ese momento debe ser como unha especie de interruptor que se acende nas mentes dos apurados conductores que ateigan as nosas estradas. Pódense ver manobras circenses e velocidades de circuíto de Formula 1, e todo ísto so nos leva a un resultado. Accidentes a primeira hora da tarde (afortunadamente sen víctimas que lamentar) e kilométricas colas de irascibles conductores (algúns van maís tranquilos coma o do Mercedes de enfrente miña)

"Safety Car" en Boxes

2005-03-10T23:17:00.000+01:00

Ahí o tedes, o meu incansable compañeiro de fatigas diarias en pleno cambio de zapatos... menos mal que non llos teño que pagar eu :)

Vistas da coruña Urbana

2005-03-09T18:56:00.000+01:00

Estas son as vistas que teño dende a ventá do meu piso. mostra urbana do carácter da Coruña

Un intento de "foto artística"

2005-03-08T23:31:00.000+01:00

Sede benévolos e comprendede que isto da fotografía artística é novo para min, pero bueno... é un intento....(está retocada co potoxop)

A xente do traballo

2005-03-07T23:54:00.000+01:00

Un día calquera a última hora da tarde na oficina de Ferrol.

A Costa

2005-03-05T23:40:00.000+01:00

Pode que o mellor de vivir preto do mar sexa que o podes ver sempre que o necesites. Cando as preocupacións do día a día te desborden e sintas que debes escapar.

"Debo recoñecerlle o seu mérito a aquel que unha vez dixo que non sentes a perda de algo ata que realmente che falta. E poder contemplar a costa lonxe de aglomeracións de xente e prolíficos xigantes de metal e cemento é algo que perdera fai tampo.
Espreitar a costa da mesma forma que o facían os ollos daquel rapaz de Cangas, preto do fogar, sen preocupacións. Notando como esa familiar sensación de tranquilidade lle invadía o corpo. Eso é o mellor de vivir preto do mar.
Pero ese rapaz perdeuse co tempo, no medio de preocupacións e problemas propios de adultos... aínda que... eu acabo de atopar a ese rapaz preto da Coruña."

Reflexíons dun Rapaz
Gonzalo Lameiro
2005

Unha Vista da Coruña

2005-03-04T23:56:00.000+01:00

Só é unha vista da coruña, diferente, pero unha vista da coruña.

"Urbanitas Nocturnos"

2005-03-03T21:41:00.000+01:00

Alguén me comentaba o outro día que de ter que escoller un momento para vivir unha cidade que escollería a noite. Estou dacordo con él.

"Todas as cidades vistas de noite desprenden un aire de misticismo que as fai incomprensiblemente atractivas. A fauna nocturna que deambula polas rúas completa un ambiente de estrano encanto, enmarcado por un raro silencio que, nin o paso dos poucos automóbiles que circulan a esas horas pola rúa, nin o incesante movemento das entrañas da cidade mitigado pola lexanía, pode chegar a romper"

Crónicas Noctámbulas
Gonzalo Lameiro
2005.

O Centro de Mando

2005-03-02T23:58:00.000+01:00

Unha imaxe tantas veces repetida ó longo da miña vida...

A Noite na cidade

2005-03-01T23:56:00.000+01:00

En multitude de ocasións se pode oír falar do ateigadas e azarosas que poden chegar a ser as noites en calquer cidade...pero para alguén coma min que ven dunha pequena aldea o tesouro máis preciado e poder atopar a tranquilidade e a soidade da que soía gozar no fogar, e buscando un pouco pódese chegar a atopar.
Ao mellor as vistas que se poden ter están algo máis cheas de luces e edificios, pero a sensación é parecida.

2005-02-28T23:50:00.000+01:00

Quedan moitos días por tachar no calendario, pero hoxe ímolo a tomar de descanso. Como dixo o meu xefe... "Aún te debo 3 días de vacaciones, así que ya estás tardando en cogerlos".
Un Saúdo ós currantes...

Un café cuns amigos

2005-02-27T21:31:00.000+01:00

Sego a reiterar que os mellores momentos son aqueles que podes compartir cos teus amigos...Xa sexa tomando unha cervexa, de churrascada,... ou á compaña dun café...

A Costa de Cangas

2005-02-26T23:40:00.000+01:00

Esta é a vista da costa de Cangas, unha das costas mais bonitas de galicia :P ... Pero desta vez, o mar tórnase nun territorio moi perigoso e a costa, nun linde que non queremos transpasar
Un linde que nos resgarda contra a furia dun mar, que esta semana levou ás súas profundidades ós mariñeiros do "sempre Casina". Uns mariñeiros que coma tantos outros viven cada día un traballo no máis inseguro dos entornos posibles. Un entorno que a moitos pobos lles da vida e que a outros lle la leva.

En recordo para os mariñeiros "desaparecidos".

A Volta a Casa

2005-02-25T23:10:00.000+01:00

A mellor sensación de todas é a que che percorre o corpo cando chegas á casa despois dunha tempada, e a sensación aínda se pode mellorar se fora da casa o tempo corresponde a un crudo inverno e dentro te espera o lume encendido e o teu sofá preferido preto del.
Un Saúdo Mamá

O "Descanso do Guerreiro"

2005-02-24T23:43:00.000+01:00

O día a día pódese converter na máis dura das guerras, e o mellor dos descansos para o guerreiro cotidián é o que se disfruta coa mellor das compañas tirado nun sofá.

Bodegón....de Cervexería

2005-02-23T23:58:00.000+01:00

Esta é a imaxe do que considero un bodegón de Cervexería. Un par de boas cervexas, os móviles, unhos cantos papeis que se levan á saída do traballo, e a xente de fondo... Unha imaxe que debería de repetirse moi a miúdo, e sempre na boa compaña de amigos e xente estimada cos que poder convertir este bodegón nunha boa tertulia de fin de xornada :)

A miña visión do traballo caseiro

2005-02-22T20:20:00.000+01:00

Ás veces traballar na casa non ten nada que ver con fregar, lavar, limpar ou colocar. Ás veces a túa casa convírtese nunha improvisada oficina na que "adiantar" algo de traballo. Pero só ás veces...

Viaxando

2005-02-21T23:55:00.000+01:00

Levántaste pola mañán e so pensas en todo o día que che queda por diante...o traballo...os papeis...a xente...a oficina...
Colles o coche e arrancas, o destino esta vez é Lugo.
Despois dun tempo de viaxe, entre o murmullo da radio e o zumbido do vento esbarando pola carrocería, daste conta de que estás só...Dentro do pequeno mundo que conforma o habitáculo do teu coche; e sénteste ben, relaxado...
Miras de frente e mentres o sol case te cega, desexas que esa sensación non se acabe...desexas continuar viaxando...
Facer moitos kilómetros en coche cansa... pero a veces, merece a pena tan so polo feito de viaxar.

Tarde de Domingo

2005-02-20T19:05:00.000+01:00

Unha reunión de amigas para celebrar o cumpreanos de Aida. Son moitas e estou so....AHHHH!!!!!! je je je je

O Recordo do Verán

2005-02-19T23:46:00.000+01:00

Merece a pena recordar o ben que se pasa en verán. Un Saúdo a todos os presentes na foto :)

(O mellor é o CowBoy da esquerda je je je)

O Primeiro Lenzo

2005-02-18T23:43:00.000+01:00

Como é o primeiro lenzo que se publica ten que ser importante...... e non hai nada máis importante ca ela. Un Bikiño PeKe

Benvidos á Cova do Lameiro

2005-02-17T23:36:00.000+01:00

Esta será a cova que faga de galería para os lenzos pintados pola vida cotiá do mundo que nos rodea.

Postdata: Sentíame inspirado :)